دوره 10، شماره 19 - ( بهار و تابستان 1401 )                   جلد 10 شماره 19 صفحات 163-155 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Nasiri M, Asadi H, Sharifi H. The Effect of Cellulose and Lignin Content on Tensile Strength of Tree Species. ifej. 2022; 10 (19) :155-163
URL: http://ifej.sanru.ac.ir/article-1-434-fa.html
نصیری مهران، اسدی حامد، شریفی حسن. تأثیر میزان سلولز و لیگنین بر مقاومت کششی ریشه گونه های درختی (مطالعه موردی: جنگل دارابکلا- شمال ایران). بوم شناسی جنگل های ایران (علمی- پژوهشی). 1401; 10 (19) :163-155

URL: http://ifej.sanru.ac.ir/article-1-434-fa.html


گروه علوم و مهندسی جنگل، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
چکیده:   (230 مشاهده)
مقدمه و هدف: ریشه گیاهان یکی از مهمترین مصالح زنده جهت تثبیت و تسلیح خاک دامنه ها و شیروانی­های جاده ­­­های جنگلی می­ باشد. این مطالعه به منظور بررسی مقاومت کششی ریشه گونه­ های درختی با توجه به تغییرات میزان لیگنین، سلولز و مواد استخراجی از ریشه  انجام شد.
مواد و روش‌ها: این مطالعه در جنگل دارابکلا استان مازندران انجام شد. برای تعیین مقاومت کششی ریشه درختان، نمونه ­های ریشه از درختان راش، ممرز، توسکا، آزاد، انجیلی و بلوط بلندمازو به روش حفر چاله جمع آوری و آزمایش مقاومت کششی با استفاده از دستگاه اینسترون برای آنها انجام شد. همچنین میزان لیگنین، سلولز، خاکستر و مواد استخراجی برای ریشه گونه­ های مختلف درختی با استفاده از تجزیه شیمیایی اندازه­ گیری شد. به منظور مقایسه مقاومت کششی ریشه ­های گونه­ های درختی از تجزیه واریانس یک­طرفه استفاده شد. همچنین از تحلیل چند متغیره تشخیص برای تعیین معنی‌داری و طبقه ­بندی گونه ها بر اساس مقادیر سلولز، لیگنین، خاکستر و مواد مستخرجی استفاده شد.
یافته‌ها: بیشترین مقاومت کششی برای گونه بلوط (MPa70/1) و انجیلی ( MPa 60/1) و کمترین مقاومت کششی برای گونه­ های توسکا ( MPa 41/2) و راش( MPa45/3) ثبت شد. نتایج نشان داد در گونه­ های راش، توسکا و انجیلی میزان لیگنین بالا­تر از میزان سلولز اندازه­ گیری شده است. درحالی­که در گونه آزاد سلولز بیشترین سهم را دارد. در گونه راش و توسکا که مقادیر لیگنین آنها بیشتر است، میانگین مقاومت کششی اندازه­ گیری شده از سایر گونه­ ها کمتر و برای گونه  بلوط و ممرز که مقادیر سلولز آنها بیشتر ثبت شد، مقاومت کششی بیش از سایر گونه­ ها می­ باشد. نتایج تحلیل تشخیص نشان می­دهد سه گروه با درصد انطباق­ پذیری بالا توسکا-راش، ممرز-آزاد و انجیلی-بلوط تشکیل شده است که با توجه به نتایج آزمایش­های مقاومت کششی و تجزیه شیمایی ریشه وضعیت تقریباً مشابهی دارند.
نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج این مطالعه بررسی میزان لیگنین و سلولز ریشه گونه­ های مختلف و همچنین توجه به تحلیل تشخیص و گروه ­بندی گونه ­ها با در نظر گرفتن چند عامل می ­تواند به محققان در تصمیم­ گیری برای انتخاب گونه مناسب پروژه­ های زیست­ مهندسی کمک زیادی نماید.
متن کامل [PDF 1815 kb]   (50 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1400/4/13 | پذیرش: 1400/9/7 | انتشار: 1401/3/23

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به بوم‏شناسی جنگل‏های ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Ecology of Iranian Forest

Designed & Developed by : Yektaweb