دوره 9، شماره 18 - ( پاییز و زمستان 1400 )                   جلد 9 شماره 18 صفحات 137-127 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Esmaeilpour M, Sefidi K. Effect of traditional conservation on woody and herbal species frequency in the mountain forests of northern Iran (Case Study: Poudeh village, Roodsar). ifej. 2021; 9 (18) :127-137
URL: http://ifej.sanru.ac.ir/article-1-421-fa.html
اسماعیل پور محمد، سفیدی کیومرث. تأثیر حفاظت سنتی بر فراوانی گونه های چوبی و علفی در جنگل های کوهستانی شمال ایران (پژوهش موردی: روستای پوده، رودسر). بوم شناسی جنگل های ایران (علمی- پژوهشی). 1400; 9 (18) :137-127

URL: http://ifej.sanru.ac.ir/article-1-421-fa.html


دانشکدۀ کشاورزی و منابع طبیعی اهر، دانشگاه تبریز
چکیده:   (854 مشاهده)
مقدمه و هدف: هدف از این پژوهش بررسی تغییرات فراوانی وتنوع گونه­ های درختی، درختچه­ای و علفی در مناطق کوهستانی جنگل­های شمال ایران با گذشت زمان و در نتیجه حفاظت سنتی این جنگل­ها است.
مواد و روش‌ها: منطقه مورد مطالعه در جنگل­های اطراف روستای پوده شهرستان رودسر استان گیلان واقع شده است. بر اساس سنت­های موجود در این منطقه، اهالی در مجاور زمین­ها و باغ­های فندق خود، لکه­هایی از مناطق جنگل تخریب­شده را به دلایلی از قبیل جلوگیری از سیل و بهره­ برداری شخصی از طریق سنگ ­چین و گذاشتن درختچه­ های خاردار بر روی آن و یا استفاده از پایه­ های چوبی و سیم خاردار حفاظت می­­کردند. در این منطقه، ده ­ها لکه جنگلی وجود دارد که توسط بومیان حفاظت شده است. سه لکه جنگلی برای این پژوهش انتخاب شد. برای بررسی اثر حفاظت بر زادآوری، قطعه ­های با سابقه حفاظت متفاوت شامل جنگل کهن­رست شاهد، جنگل با سابقه حفاظت میان­ مدت (بیش از 40 سال) و جنگل با سابقه حفاظت کوتاه­ مدت (کمتر از 40 سال) انتخاب و شاخص­ های فراوانی نسبی، ارزش نسبی و تنوع گونه­ ای برای زیراشکوب و اشکوب بالا محاسبه شد.
یافته‌ها: با افزایش مدت حفاظت، فراوانی نسبی گونه راش در هر دو اشکوب افزایش، فراوانی نسبی گونه ممرز و مقدار تنوع گونه ­ای نیز کاهش یافته است. بیشترین و کمترین تفاوت فراوانی نسبی راش در بین دو اشکوب به ترتیب در قطعه­ های شاهد و حفاظت کوتاه ­مدت مشاهده شد. نسبت بین فراوانی گونه راش در آشکوب بالا به زیرآشکوب برای منطقه با سابقه حفاظت کوتاه­مدت و میان­مدت به ترتیب 1/18 و 1/24 به دست آمد. در منطقه شاهد که بیشترین فراوانی نسبی گونه راش (80 درصد) در اشکوب بالا (درختی) به ثبت رسیده است، ارتباط متوسطی بین دو اشکوب وجود دارد (0/61= r، 0/001>p) و در حفاظت کوتاه­ مدت این ارتباط به شکل معنی­ دار وجود دارد (0/72= r، 0/001>p). در قرق میان­ مدت (بیش از 40 سال) با افزایش فراوانی نسبی گونه راش در آشکوب بالا (اشکوب درختی)، فراوانی نسبی آن در اشکوب زیرین نیز به شکل معنی‌داری (0/88= R، 0/001>p) افزایش یافته است.
نتیجه‌گیری: اگر چه روند تغییرات گونه­ ای یک فرآیند پیچیده و نیازمند زمان طولانی است در­عین­حال نتایج نشان داده است در تحول ساختار توده ­ها در مناطق دست­خورده، حفاظت میان­ مدت می­تواند تسهیل­ گر شکل­ گیری زیراشکوب باشد. توصیه می­ شود که برای شکل­ گیری زیراشکوب در منطقه، حفاظت میان ­مدت همراه با دخالت­ های پرورشی اعمال شود.
متن کامل [PDF 1380 kb]   (82 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1399/11/19 | پذیرش: 1399/12/26 | انتشار: 1400/10/18

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به بوم‏شناسی جنگل‏های ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Ecology of Iranian Forest

Designed & Developed by : Yektaweb