دوره 8، شماره 16 - ( پاییز و زمستان 1399 )                   جلد 8 شماره 16 صفحات 48-59 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

tekeykhah J, hossini M, jalali G, alavi J, esmaili A. Investigating the Role of Tree Species in Urban Green Space in Modulating Temperature and Relative Humidity of the Environment (Case Study: Abidar Forest Park in Sanandaj). ifej. 2020; 8 (16) :48-59
URL: http://ifej.sanru.ac.ir/article-1-290-fa.html
تکیه خواه جاهده، حسینی سید محسن، جلالی غلامعلی، علوی سید جلیل، اسماعیلی سید عباس. بررسی تأثیر گونه‌های درختی فضای سبز شهری در تعدیل دما و رطوبت نسبی محیط پیرامونی (مطالعه موردی: پارک جنگلی آبیدر در سنندج). بوم شناسی جنگل های ایران (علمی- پژوهشی). 1399; 8 (16) :48-59

URL: http://ifej.sanru.ac.ir/article-1-290-fa.html


دانشگاه تربیت مدرس، نور، دانشکده منابع طبیعی
چکیده:   (230 مشاهده)
افزایش دمای محیط شهری یکی از مهم‌ترین مشکلات زیست‌محیطی در شهرها است. هدف از این تحقیق اهمیت تیپ‌های مختلف درختی به‌عنوان راهکاری جهت تعدیل دما و سپس پیشنهاد کشت گونه‌های تعدیل‌کننده دما در شرایط سازگار شهری می‌باشد. جهت این کار ابتدا در هر کدام از تیپ‌های درختی موردنظر (چنار، زبان گنجشک، اقاقیا، سرونقره­ای و کاج) و یک منطقه بدون پوشش درختی با شرایط فیزیوگرافی مشابه به‌عنوان منطقه شاهد، اندازه‌گیری‌های دما و رطوبت در چهار جهت اصلی و مرکز هر توده در دو فصل تابستان و زمستان به­ وسیله دماسنج و رطوبت‌سنج دیجیتال، در پنج تکرار انجام گرفت. نتایج آزمون t مستقل برای مقایسه میانگین پارامترهای دمایی نشان­داد که در مناطق با پوشش گیاهی و شاهد، تفاوت معنی­داری بین میانگین پارامترهای دمایی وجود دارد. به­ طوری­که مناطق دارای پوشش گیاهی در مقایسه با مناطق شاهد در شرایط مساوی هوا و شرایط فیزیوگرافیکی در تابستان 4885/6 درجه سانتی‌گراد خنک‌تر و در زمستان 14/3 گرم‌تر از محیط پیرامونی می‌باشند. نتایج آزمون توکی نشان داد که از بین گونه‌های مورد بررسی، گونه چنار بیشترین میزان کاهش دما (دمای لحظه‌ای، کمینه و بیشینه دما) در فصل تابستان به ترتیب به­میزان 85/10، 95/11 و 25/11 درجه سانتی‌گراد و گونه سرو نقره‌ای بیشترین میزان افزایش دما (دمای لحظه‌ای، کمینه و بیشینه دما) در فصل زمستان به­ترتیب با مقادیر 42/7، 25/4 و 021/7 سانتی‌گراد را نسبت به محیط اطراف دارا می‌باشد. کل مساحت توده‌های مورد مطالعه 48/2 هکتار محاسبه شد که به ­ازای این میزان هکتار در فصل تابستان 48/6 درجه دمای هوا کاهش و 14/3 درجه در فصل زمستان دمای هوا افزایش یافت. لذا با افزایش هر هکتار فضای سبز از نوع گونه‌های مناسب 61/2 درجه کاهش دما در تابستان و 26/1 درجه افزایش دما در زمستان را داریم. نتایج نشان­داد که نوع پوشش گیاهی می‌توانند اثر قابل‌توجهی بر اقلیم شهری داشته باشند.
متن کامل [PDF 1673 kb]   (71 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1397/10/30 | پذیرش: 1398/2/21 | انتشار: 1399/9/25

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به بوم‏شناسی جنگل‏های ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 All Rights Reserved | Ecology of Iranian Forest

Designed & Developed by : Yektaweb